Korte samenvatting:
Zo, dat heeft even geduurd. Ik zal proberen terug te halen wat er sindsdien gebeurt is.
In oktober 2019 stonden mijn trekker en huifkar in de buurt van Porto. Ik genoot daar van de gastvrijheid van Setha en Petra op hun prachtige camping Quinta das Corujeiras in de groene Doura Vallei. Gestaco heet het dorpje. Een aanrader die camping.
In oktober 2019 ben ik naar huis gevlogen. En vrijwel meteen bij de KLM gaan werken in de bagage. Dat heeft niet lang geduurt. Iets met een virus ofzo.
En nu zitten we opeens in 2026 en bevind ik mij in Romagne sous Montfaucon.
Hier beleeft het WO1 museum van Jean-Paul de Vries wellicht het laatste seizoen. De douane, EOD. gendarme, archeologische dienst zijn binnengevallen en hebben de collectie bijna in zijn geheel in beslag genomen. Die collectie is in de afgelopen 30 jaar bijeengesprokkeld in deze omgeving in een straal van 15 kilometer.
Je kunt een kijkje nemen op www.romagne14-18.com.
In 2018 was deze plek een mijn 1e stops. Het was toen 100 jaar geleden dat de oorlog eindigde.
Voor ik kwam stond ik ergens in Zuid-Limburg. Ik wilde naar de herdenking van het einde van die oorlog. Tijdens opnames van het tv- programma “klasgenoten” in Swaf had presentator Patriek Lodiers mij de tip aan de hand gedaan Romagne te bezoeken. Toen Jannelies Blommaert mij in Limburg belde naar Romagne te komen voor die herdenking, schoot mij de tip te binnen die ik van Patriek Lodiers had gekregen. Toen was 1 en 1 2.
In pakweg dagen kachelen tufte ik Romagne binnen. Precies op tijd om te helpen in de bediening in het WO1-museum waar die avond een receptie plaatsvond van allerlei amerikaanse generaals en nazaten van Patton en Pershing ed, legerleiders ten tijde van WO-1.
Wordt vervolgd.
Recente reacties